Doorgaan naar hoofdcontent

Routine ontwikkelen en alles bijhouden

Wie me een beetje kent weet dat ik nooit onderweg ben zonder notitieboekje en/of agenda. Een portefeuille heb ik niet meer, wel een kleine filofax (ja, zo'n old fashion agenda op papier!) waar ook mijn belangrijkste kaarten inzitten. Maar die agenda, die heb ik dus al-tijd constant bij me. Niet omdat ik zoveel te regelen heb, de meeste dingen staan gewoon vast. Vraagt iemand iets, geen risico om het te vergeten, ik kan meteen zien wat of hoe en alles netjes aanvullen!

En dan volgt altijd dé hippe opmerking: "Waarom in godshemelsnaam niet digitaal?" Iedereen (zeker ikzelf) heeft toch altijd zijn/haar smartphone op zak? Awel hé, laat ons zeggen dat ik die de helft van de keren zou kunnen gebruiken. De andere keren kom ik er niet ver mee. Omdat ik aan het bellen ben wanneer iemand een afspraak wil vastzetten. Of - en daar komt de tip - omdat ik mijn smartphone niet bij me heb!


Wanneer ik écht wil doorwerken/studeren, leg ik dat ding zover mogelijk bij me vandaan. Omdat het me afleidt of omdat ik gewoon even wil doordoen zonder gestoord te worden, sommige dingen moeten af en toe eens wachten. Wanneer ik aan het werken ben krijg ik heel vaak mailtjes binnen met belangrijke data of denk ik aan to-do's die ik ergens wil bijhouden. Ik heb een ingebouwd to-do-lijstje in mijn Filofax (al probeer ik die ook te beperken). Maar werken/studeren staat bij mij dus los van 'smartphonen'.

Wanneer het vakantie is laat ik de kindjes zelfs mijn telefoon verstoppen omdat de neiging om een hele dag naar het scherm te staren soms net iets te groot is. En ook op zo'n momenten zie ik graag wat ik niet mag vergeten en wie nog waarheen moet, op papier dus.

Intussen probeerde ik veel verschillende planmethoden: bijhouden van ellendig lange to-do-lijsten (niets wat meer demotiveert dan aan het einde van de dag maar de helft gedaan te hebben), weekplanningen, dagplanningen, maandoverzichten... En vaak combineerde ik ook enkele van die zaken. Geen strak plan, al die planning! Bij mij werkt het het beste om alles op één plaats bij te houden én daarnaast een "werkboek" te hebben. Dat werkboek is een andere agenda of schriftje waar ik per week in kriebel. Daarin schrijf ik concreet to-do's uit (in beperkte, doenbare mate) en verplaats ik taken wanneer ik ze niet rond krijg (een beetje à la de BuJo-hype). Verder noteer ik ook ons weekmenu, belangrijke data qua rekeningen, good-to-knows voor de kindjes (wanneer moeten ze ook alweer naar het bos?) enzovoort. Huishouden in een boekje dus.

Weten dat alles op die twee plaatsen terug te vinden is (hoofdzaken in de Filofax, alle details in het 'werkboek') zorgt voor rust in mijn hoofd. Het voordeel van het "werkboek" is ook dat ik daar per week to-do's noteer en inplan. Van thuis uit werken is heel tof maar het is minder tof als je op zaterdagavond plots nog een paar uur moet werken omdat je tijdens de week teveel getreuzeld hebt. Toen ik een maandplanning gebruikte merkte ik dat het léék alsof ik voor alles een zee van tijd had. Pas aan het einde van de maand merkte ik dat dit slechts een desillusie was en mocht ik extra 'draaien'.

Ook hier weer: doe waar jij je goed bij voelt! Maar als jij enkel jouw digitale planner gebruikt "omdat het zo hoort", doe dan eens een poging om alles op papier bij te houden, wie weet helpt het je wel. Maak het dan ook niet te moeilijk, je hoeft geen "BuJo" (bullet journal) te hebben die vol prachtige letters staat,... (Lilith schreef er pas nog een mooie blog rond!) of een Filofax van meer dan 100 euro, een simpel schriftje of eenvoudige agenda kan al voldoende zijn om te beginnen! Persoonlijk denk ik dat het altijd belangrijk is, welke methode je ook kiest, om altijd alles op die éne plek bij te houden. Het heeft weinig zin om in huis post-its te kleven met huishoudelijke onderwerpen, je agenda puur te gebruiken voor werkafspraken en je studies nog ergens bij te gooien. Maar alweer: zolang het werkt voor jou, ga er voor!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Plannen op papier

Op vraag deel ik enkele plannenpagina's die ikzelf gebruik. Je kan ze in PDF downloaden, wie liever een (aanpasbare) Word-versie heeft mag mij een mailtje sturen! Veel plezier ermee! De gezinsplanner Dit weekoverzicht is gemaakt voor vijf gezinsleden. Ieder gezinslid heeft één rij voor de hele week. In de cel links plaats je de naam van de persoon in kwestie en vul je de kalender aan. Ideaal om aan de muur te hangen zodat iedereen kan zien wanneer hij waar verwacht wordt. De maandplanner Persoonlijk gebruik ik deze om in drukke maanden een overzicht te krijgen over het geheel. Daarnaast durf ik hem ook gebruiken als blokkalender om aan te duiden wanneer ik welk vak studeer en wanneer ik examen heb. Als leerkracht gebruik ik hem om testen en taken in te plannen.  Weekoverzicht met weekmenu Mijn favoriet. Ik hou van een weekoverzicht waarbij alles naast elkaar staat én ook een volwaardig vakje op zaterdag én zondag hebt.. Ik heb deze lay-out in mijn mini-happy plan...

Overstap van hogeschool naar universiteit - bloopers

"Die universiteitsstudentjes, die hebben nogal een leven hé! Die moeten bijna nooit naar de les, die moeten (bijna) geen stage doen, ze krijgen veel minder opdrachten..." We keken er nogal op neer in de hogeschool. Wij waren degene die het echte werk deden! Wij deden ervaring op tijdens stages én moesten studeren én moesten zorgen dat alle taken op tijd ingediend waren... Die 'van den unief', dat waren verwende gastjes die af en toe eens een boek moesten openslaan. Ik durfde dit in mijn hoofd al wat in twijfel trekken maar telkens ik een uurrooster van de universiteit zag dacht ik toch: "Amai, zo weinig les, wat doen die hele dagen?". Wat een onterechte rotopmerking. Laat ons zeggen dat ik het pas begon te snappen na een volledig jaar colleges volgen. Het tempo waarop je (Engelstalige, Franstalige...) teksten moet doornemen! Geen voorgekauwde cursus in de meeste gevallen. Het duurde ongeveer anderhalf jaar eer ik door had dat er meestal geen 'waarh...

Mijmeren... de beginnende leerkracht

Gisteren besefte ik, tijdens de lange rit van Leuven terug naar West-Vlaanderen, dat dit echt het laatste jaar wordt. De laatste keren in de aula luisteren naar een Prof. De laatste keren teksten doorspitten, kleuren, studeren... Nog één jaar, nog één keer alles geven. Toen kwam ook het volgende besef: ik sta meer dan 10 jaar in het onderwijs! Je merkt het al... lange autoritten, die zijn niet aan mij besteed. Teveel gemijmer, teveel nostalgische gedachten in mijn hoofd. Al is er natuurlijk niets mis met even te stil staan bij het verleden. In de tien onderwijsjaren deed ik heel wat ervaring op en ik botste af en toe eens ferm tegen de muur. Zelfs nu, wanneer je zou denken dat ervaring de bovenhand neemt, steven ik soms nog op die muur af. Maar wat vooral gebeurde tijdens de afgelopen 10 jaar, was het ontdekken van de liefde voor de klas. Het gevoel wanneer je uit de klas komt, nadat een les goed gegaan is, dat is onbeschrijfelijk. Af en toe mogen meemaken dat iemand zegt: "Je...