Mama leert

Al heel vroeg moeten we leren keuzes te maken: "Wil je graag naar een pretpark of naar de bioscoop?". Of als tiener: "Wat ga je nu kiezen, die broek of dat jurkje, je hebt maar een bepaald budget?". Ga je naar Werchter of naar Tomorrowland? Al die leuke dingen komen op je af en kiezen is steeds winnen maar ook een beetje verliezen... Als volwassene wordt het allemaal nog moeilijker; je hebt meer en meer verplichtingen. Je moet je huis proper houden, kleren wassen, jezelf minstens een beetje toonbaar maken, voor de kinderen zorgen, rekeningen betalen, gaan werken (om die rekeningen überhaupt te kunnen betalen), eten op tafel toveren (iedere dag dan nog wel!), een belastingaangifte invullen, gericht sparen voor de toekomst (van jezelf én van je kinderen) en nog duizend-en-een-dingen erbij. Wat hierboven opgesomd staat, daar kan je moeilijk onderuit (tenzij je een bodemloze put vol geld hebt), en dan is het aan jou om met die kostbare, resterende tijd, keuzes te ...

Een onderwerp is één, het voor je zien volgt pas heel wat cijfertjes later bij mij. Na de loting nam ik meteen contact op met mijn promotor. Ik ken mezelf, hoe langer het duurt eer ik concrete info heb, hoe angstiger ik word dat het niet zal lukken. De eerste afspraak ging meteen de week na de loting al door: i-de-aal! Mijn promotor is een ongelofelijke enthousiaste post-doc die met veel passie en ambitie sprak over haar onderzoek(en). Hoewel het énorm boeiend was, had ik zin om mijn boeken weg te stoppen en ver weg te lopen om nooit of te nimmer meer terug te keren. Haar uitleg kon niet beter, ik kreeg echt meteen alle informatie die ik nodig had om te kunnen starten, maar ik zag zovéél dat ik even niet wist waar ik het had. Onderweg in de auto was ik alweer in gedachten "Misschien moet ik het over twee jaar spreiden." of "Misschien had ik beter een ander onderzoek gekozen.". Allemaal belachelijke gedachtes aangezien ik het  onderwerp  kreeg waar ik het meeste ...

Een beetje à la #aswespeak zoals bij Nele  en Lilith  maak ik met plezier een korte verzameling van wat me de laatste dagen bezighield. #1 De afgelopen week woonde ik een meeting bij over de praktische aanpak van 'mijn' onderzoek. Het is eigenlijk het onderzoek van mijn promotor waar ik in mee stap maar toch. De praktische kant werd nog meer verduidelijkt, de doelen werden nogmaals benadrukt en het geheel werd (in mijn hoofd) terug wat helder. Intussen heb ik een lijstje gevuld met kernbegrippen en centrale topics om mijn literatuurstudie verder uit te bouwen. #2 Morgen krijg ik een stagiaire over de vloer. Voor het vak wat ik al bijna 10 jaar geef. Hoewel ik het steeds boeiend vind om iemand anders aan het werk te zien - een andere aanpak is altijd goed om eens te zien! - vind ik het ook wat moeilijk. "Mijn klas" eventjes uit handen geven, spannend! #3 De dagen vliegen nog steeds aan een razend tempo voorbij. De sociale agenda is redelijk goed gevuld waardoor d...

Jarenlang heb ik uitgekeken naar dit moment. Het moment waarop alle puzzelstukjes samen horen te vallen. De bekroning van al het studeren, het laatste werk voor je dat diploma in ontvangst zou mogen nemen. Awel hé, dat moment, dat is absoluut niet zo rooskleurig als je vooraf denkt! Ik had sjance, ik kreeg 'mijn' onderwerp toegewezen; een onderwerp waar ik erg geïnteresseerd in ben, waar veel rond te doen is en waar zowel theoretisch als in de praktijk iets mee aan te vangen valt. I-de-aal, is het niet? Neen, dat is het dus niet! Allez kom, dat is het wel... Ja, wat is het dan? Ik las al verschillende teksten (te weinig naar mijn goesting), ik nam notities, heb grote lijnen in mijn hoofd maar voorlopig blijven ze in mijn hoofd en op kladpapier. Zoals sommige mensen dezer dagen miserie hebben om hun "Bujo" te beginnen omdat ze bang zijn iets fout te doen, zo heb ik angst om aan die thesis te schrijven. Nochtans, er kan altijd wat aangepast worden, er kan altijd bij...

In mijn laatste jaar secundair onderwijs bezocht ik enorm veel universiteiten en hogescholen. Eerst en vooral omdat ik geen flauw idee had wat ik wou doen ( hier vertelde ik er al meer over), ten tweede om ook na te gaan waar ik me het beste zou voelen. Hoewel het een tijdrovende activiteit is, raad ik het iedereen aan! Daarnaast kan het ook erg tof zijn om op die manier je eigen land wat beter te leren kennen, een shopdagje in Brussel, sightseeing in Brugge, ... Op die infodagen wordt alles uiteraard zo mooi mogelijk gepresenteerd, je krijgt vaak een gratis lunch aangeboden in het studentenrestaurant... Probeer daarom zeker achter de schermen een kijkje te nemen: ken je via-via geen studenten die er les volgen? Die mensen kunnen je een meer genuanceerd beeld geven van wat er precies verwacht wordt, hoe het eraan toe gaat, wat een vak echt inhoudt enzovoort. Mijn ervaring leert dat de 'horrorverhalen' pas komen eens je het eerste jaar gestart bent. In drukke gesprekken met...

Bij het opmaken van maandplanningen had ik het probleem dat ik steeds dacht: "Er is nog tijd.".  Ook qua studeren gaat het zo: te ver vooruit plannen houdt me tegen om aan de slag te gaan. "Het moet nu toch nog niet af zijn." is één van de meest gehate gedachten in mijn hoofd. Daarom ben ik gestopt met lange-termijnplannen en probeer ik korter op de bal te spelen. Bij mij helpt het om één keer, aan het begin van het semester, ieder vak volledig te overlopen. Dan noteer ik meteen alle deadlines en examenmomenten in mijn agenda. Ik raad iedereen aan om enkele dagen voor de deadline al een extra deadline te noteren. Onverwachte gebeurtenissen kunnen altijd roet in het eten gooien, zeker wanneer je drie kinderen hebt. Ooit viel onze oudste bijvoorbeeld van de glijbaan in de crèche en moest hij de hele nacht gecontroleerd worden. Anderhalve dag later moest ik een examen afleggen, na twee slapeloze nachten. Ik was serieus content dat ik mijn persoonlijke deadline wat ...

Toen ik in het zesde middelbaar (inmiddels veel te lang geleden) een richting moest kiezen leek het alsof ik in zee gegooid werd met twintig reddingsboeien om me heen. Ik had zo'n ruime interesse in allerlei richtingen dat ik maar niet kon kiezen. De ene week zou ik psychologe worden, de andere week boekhouder en kok leek me ook wel iets. Laat ons zeggen dat er niet veel veranderd is... Uiteindelijk moest ik wel kiezen natuurlijk en na een omweg (van drie weken!) via facilitair management, werd het toch de lerarenopleiding. Het leek me plezant om voor eeuwig naar school te mogen (allez, tot aan mijn pensioen, minstens). Dat een groot deel van mijn toekomstige job bestond uit praten was uiteraard ook een pluspunt. Eerst koos ik de vakkencombinatie economie-informatica-geschiedenis. Komende uit de richting boekhouden-informatica waren de eerste twee logisch, de derde uit interesse. Maar die interesse was niet genoeg, ik liep mijlenver achter op de rest (het missen van de eerste d...