Mama leert

Een onderwerp is één, het voor je zien volgt pas heel wat cijfertjes later bij mij. Na de loting nam ik meteen contact op met mijn promotor. Ik ken mezelf, hoe langer het duurt eer ik concrete info heb, hoe angstiger ik word dat het niet zal lukken. De eerste afspraak ging meteen de week na de loting al door: i-de-aal! Mijn promotor is een ongelofelijke enthousiaste post-doc die met veel passie en ambitie sprak over haar onderzoek(en). Hoewel het énorm boeiend was, had ik zin om mijn boeken weg te stoppen en ver weg te lopen om nooit of te nimmer meer terug te keren. Haar uitleg kon niet beter, ik kreeg echt meteen alle informatie die ik nodig had om te kunnen starten, maar ik zag zovéél dat ik even niet wist waar ik het had. Onderweg in de auto was ik alweer in gedachten "Misschien moet ik het over twee jaar spreiden." of "Misschien had ik beter een ander onderzoek gekozen.". Allemaal belachelijke gedachtes aangezien ik het  onderwerp  kreeg waar ik het meeste ...

Een beetje à la #aswespeak zoals bij Nele  en Lilith  maak ik met plezier een korte verzameling van wat me de laatste dagen bezighield. #1 De afgelopen week woonde ik een meeting bij over de praktische aanpak van 'mijn' onderzoek. Het is eigenlijk het onderzoek van mijn promotor waar ik in mee stap maar toch. De praktische kant werd nog meer verduidelijkt, de doelen werden nogmaals benadrukt en het geheel werd (in mijn hoofd) terug wat helder. Intussen heb ik een lijstje gevuld met kernbegrippen en centrale topics om mijn literatuurstudie verder uit te bouwen. #2 Morgen krijg ik een stagiaire over de vloer. Voor het vak wat ik al bijna 10 jaar geef. Hoewel ik het steeds boeiend vind om iemand anders aan het werk te zien - een andere aanpak is altijd goed om eens te zien! - vind ik het ook wat moeilijk. "Mijn klas" eventjes uit handen geven, spannend! #3 De dagen vliegen nog steeds aan een razend tempo voorbij. De sociale agenda is redelijk goed gevuld waardoor d...

Jarenlang heb ik uitgekeken naar dit moment. Het moment waarop alle puzzelstukjes samen horen te vallen. De bekroning van al het studeren, het laatste werk voor je dat diploma in ontvangst zou mogen nemen. Awel hé, dat moment, dat is absoluut niet zo rooskleurig als je vooraf denkt! Ik had sjance, ik kreeg 'mijn' onderwerp toegewezen; een onderwerp waar ik erg geïnteresseerd in ben, waar veel rond te doen is en waar zowel theoretisch als in de praktijk iets mee aan te vangen valt. I-de-aal, is het niet? Neen, dat is het dus niet! Allez kom, dat is het wel... Ja, wat is het dan? Ik las al verschillende teksten (te weinig naar mijn goesting), ik nam notities, heb grote lijnen in mijn hoofd maar voorlopig blijven ze in mijn hoofd en op kladpapier. Zoals sommige mensen dezer dagen miserie hebben om hun "Bujo" te beginnen omdat ze bang zijn iets fout te doen, zo heb ik angst om aan die thesis te schrijven. Nochtans, er kan altijd wat aangepast worden, er kan altijd bij...

In mijn laatste jaar secundair onderwijs bezocht ik enorm veel universiteiten en hogescholen. Eerst en vooral omdat ik geen flauw idee had wat ik wou doen ( hier vertelde ik er al meer over), ten tweede om ook na te gaan waar ik me het beste zou voelen. Hoewel het een tijdrovende activiteit is, raad ik het iedereen aan! Daarnaast kan het ook erg tof zijn om op die manier je eigen land wat beter te leren kennen, een shopdagje in Brussel, sightseeing in Brugge, ... Op die infodagen wordt alles uiteraard zo mooi mogelijk gepresenteerd, je krijgt vaak een gratis lunch aangeboden in het studentenrestaurant... Probeer daarom zeker achter de schermen een kijkje te nemen: ken je via-via geen studenten die er les volgen? Die mensen kunnen je een meer genuanceerd beeld geven van wat er precies verwacht wordt, hoe het eraan toe gaat, wat een vak echt inhoudt enzovoort. Mijn ervaring leert dat de 'horrorverhalen' pas komen eens je het eerste jaar gestart bent. In drukke gesprekken met...

"Die universiteitsstudentjes, die hebben nogal een leven hé! Die moeten bijna nooit naar de les, die moeten (bijna) geen stage doen, ze krijgen veel minder opdrachten..." We keken er nogal op neer in de hogeschool. Wij waren degene die het echte werk deden! Wij deden ervaring op tijdens stages én moesten studeren én moesten zorgen dat alle taken op tijd ingediend waren... Die 'van den unief', dat waren verwende gastjes die af en toe eens een boek moesten openslaan. Ik durfde dit in mijn hoofd al wat in twijfel trekken maar telkens ik een uurrooster van de universiteit zag dacht ik toch: "Amai, zo weinig les, wat doen die hele dagen?". Wat een onterechte rotopmerking. Laat ons zeggen dat ik het pas begon te snappen na een volledig jaar colleges volgen. Het tempo waarop je (Engelstalige, Franstalige...) teksten moet doornemen! Geen voorgekauwde cursus in de meeste gevallen. Het duurde ongeveer anderhalf jaar eer ik door had dat er meestal geen 'waarh...