Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Misschien, waarschijnlijk, hopelijk

Misschien, waarschijnlijk, hopelijk, is de komende week officieel mijn laatste week als student.

Misschien, omdat ik nog mijn thesisverdediging heb op donderdag (om 8u in het verre Leuven begon!). Je weet het niet tot je het weet, ik heb alles van a-z zelf geschreven, zelf geanalyseerd, zelf opgezocht... Uiteraard kreeg ik hulp van mijn ongelofelijk behulpzame (géén ironie, 't is de waarheid) promotor, maar ik heb er verdikke hard aan gewerkt (en op gezwoegd). En het eindresultaat vind ik best knap geworden, misschien ook een klein beetje de context (werk - kindjes - gezin - studie) meerekenen maar zelfs zonder die variabelen (jaja, de onderzoekstermen zitten er nog ingestampt) lijkt het me een mooi 'werkje'.

Waarschijnlijk, omdat ik maar één vak meer hoefde af te leggen ik denk dat mijn metafoor die ik voorbereidde best wel goed was. Ik was erg trots op Ben, de tuinarchitect; Jos, de tuinman en Freya, mijn eigenares van de tuin. Daarnaast heb ik de hackathon overleefd, ur…
Recente posts

Ik ging naar Leuven en bracht mee...

* Een pak frustraties omtrent het openbaar vervoer en de afgrijselijke afstand tussen West-Vlaanderen en Leuven. En ook een pak relativeringsvermogen, zo ver was het nu ook weer niet, achteraf gezien.

* Een hart vol fijne herinneringen aan leuke mensen, grappige situaties en een brok nostalgie naar die opdrachten die vreselijk leken maar achteraf best wel fijne ervaringen waren.

* Een hoofd gevuld met nieuwe kennis die het er allemaal niet eenvoudiger op maakt. Zaterdag tijdens mijn mondeling examen ging het erover; ben ik veranderd als leerkracht? Ik denk (hoop) van niet, maar ik stel wel alles (nog) meer in vraag dan tevoren. Ik heb zeker wel bepaalde inzichten die ik meeneem in de verdere 'carrière' en ik deed toffe ideetjes op om in mijn klas te gebruiken.

* Een pakje doorzettingsvermogen, hoewel de finishline nog niet bereikt werd, geloof ik nog meer dan tevoren dat je - mits een serieus brok volharding - kan bereiken wat je maar wil.

* Realisme, ik weet dat er voor mij g…

Ik wil (nog) verder studeren

Just kidding, ik ben niet van plan om nog verder te studeren, tenzij het echt niet anders kan. Ik kreeg deze week intussen wel enkele keren de vraag op Instagram over hoe je dit het beste aanpakt. Onder het motto "U vraagt, wij draaien", een korte omschrijving van hoe ik het parcours tot nu toe ervaren heb.

1. Kies wijs
Als je beslist zoveel tijd op te offeren voor iets, kies je best een richting die je aanspreekt en waar je écht in geïnteresseerd bent. Het gaat verder dan "ik wil die job uitoefenen". Bestudeer de vollédige opleidingsprofielen, check alle vakken, wanneer moet je aanwezig zijn, waar heb je les...? Soms kan je serieus beteuterd zijn na een maand wanneer je dit niet diepgaand genoeg bekeken hebt. Zo blijkt dat sommige richtingen helemaal niet zo praktijkgericht zijn als ze doen uitschijnen in de folder. Sommige keuzes hebben heel wat (minder boeiende/minder praktijkgerichte/op het eerste oog minder  relevante) vakken die je misschien niet meteen verwac…

Amai

Amai, omdat ik in september nog dacht: "Dit wordt een ongelofelijk lang jaar". En dat was absoluut niet het geval. De tijd vloog voorbij en hoewel iedere seconde drie keer zo hard aankwam, voelt het toch alsof het één grote sprint was in plaats van een marathon...

Amai, omdat ik niet wist dat iemand zo moe kon zijn. En dat is iets heel erg vreemds na jaren met heel weinig slaap door (huil)baby's. Vorige week was ik compleet uitgeput. Alles wat ik deed duurde minimum vier keer zolang en vaak gewoon op automatische piloot. Geen goede combinatie als leerkracht, ik was er ook echt niet gelukkig mee. Persoonlijk dacht ik, na een nachtje goed slapen is alles weer helemaal ok. Donderdagavond en donderdagnacht leek het echter alsof ik mentaal nergens meer aanwezig was en dat hele lijf deed raar. Dan maar 'beslist' (alsof ik kon beslissen) om vrijdag een hele dag in bed te blijven. En het hielp. Een beetje, een beetje veel, maar nog niet genoeg.

Amai, omdat ik na een craz…

We zijn serieus over de helft

De laatste dag van april, hoezeer heb ik hiernaar uitgekeken in september. Begrijp me niet verkeerd, 't gaat allemaal al veel te snel en alle clichés zijn waarheid, we moeten genieten, je moet per dag leven en niet teveel vooruit kijken. Al van die dingen. Maar geloof mij, voor mij kan dit schooljaar niet snel genoeg voorbij zijn. Een groot voordeel van een werkstudent die in het onderwijs staat; in juli zal ik normaal eindelijk eens een maand kunnen uitblazen. Al zal ik niet teveel mogen blazen aangezien er - als alles volgens plan loopt - veel rustigere jaren qua cognitieve belasting aankomen voor mij.

Hoe zit het nu? Nog ZESTIEN dagen en de thesis moet ingediend worden als je wil deelnemen aan de eerste zittijd. Voorlopig blijft dit nog steeds het plan. Vanaf morgen werk ik terug fulltime (en ja, ik start meteen met een verlofdag ;-)), woensdag hebben we een presentatie in Leuven (na mijn eigen lessen) en dus schakel ik waarschijnlijk nog een versnelling hoger. Mocht ik een ral…

Puzzelen

Beetje per beetje beginnen de puzzelstukken op hun plaats te vallen. Ik kan maar niet geloven dat ik al meer dan een halfjaar aan het schrijven ben. Geregeld komt iemand eens goed aan mijn puzzeldoos schudden, en dat is maar goed ook. Hoewel ik al serieus gevloekt heb dat ik telkens opnieuw mag beginnen, zie ik toch vooruitgang. Eindelijk.

Ik denk dat het een beetje een menselijke fout is: kijken hoever je nog moet, in plaats van kijken hoever je al gekomen bent. Deze week heb ik eens alle kladwerken (ik heb letterlijk àlles bijgehouden) bekeken en zag ik dat mijn puzzel toch al heel wat mooier geworden is dan diegene die ik in december gemaakt had. Alle randjes liggen samen, met grote stukken die al opgevuld zijn en wanneer ik goed kijk, kan ik de eindfiguur al zien. Als ik héél goed kijk.

Dezer dagen ben ik zeer voorzichtig met mijn puzzeldoos; ik ben bang dat er plots een aardbeving komt die alles nogmaals grondig door elkaar zal schudden. Ik heb goesting om de secondelijm uit te h…

"Thesissen" is een beetje zoals in de keuken staan, maar dan veel erger

De eerste pannenkoek mislukt altijd. Een thesis mislukt niet alleen de eerste keer, je moet blijven proberen, woorden toevoegen en verwijderen en met een beetje geluk vormt dit alles zich tot een eindresultaat dat toonbaar is. Soms zit er al potentieel in maar is de vorm nog niet in orde. Soms lijkt de vorm indrukwekkend maar als je ervan proeft blijkt het toch niet dat te zijn...

Een thesis lijkt ook een beetje op een goeie cocktail: niet eenvoudig samen te stellen. Je kan natuurlijk één en ander samen in de mix doen, maar de finesse, die kan je zo niet verwachten. Enkel met exact de juiste ingrediënten, bereik je die topsmaak. Urenlang wikken en wegen om het dan uiteindelijk nog even over een andere boeg te gooien. Hopende dat er binnenkort wat 'leesbaars' op het scherm verschijnt.

Wanneer we over gaan op de warme dranken vergelijk ik die masterproef het liefst met een koffie verkeerd. Net genoeg melk, net genoeg koffie. Geen al te extreem taalgebruik want één onderzoek maak…