Doorgaan naar hoofdcontent

Een thesis schrijven, hoe begin je eraan?

Het was even slikken toen ik hoorde dat het schrijven van een thesis gelijkgesteld staat aan een paar maand fulltime werken. In combinatie met het werk, het gezin en het huishouden is het allesbehalve eenvoudig, dat wist ik wel op voorhand. Maar hoe begin je er nu aan?

Eerst en vooral: lig er niet teveel wakker van. Het is erg belangrijk maar de zenuwen mogen je niet belemmeren. Er zijn er al zoveel die het voorgedaan hebben, waarom zou het jou niet lukken? Hoewel ik zo positief mogelijk probeer te denken, ik geloof zelf nog steeds niet volledig dat ik dit écht tot een goed einde zal brengen.

Toen ik merkte dat ik wou beginnen maar helemaal niet wist wààr dat dan juist was, ging ik op zoek naar tips en advies. Daarna volgden een week vol frustraties: iedere site zei iets anders, het masterproefportaal laat vooral veel vrijheid en legt de nadruk op "eigen creativiteit", ik moet er niet bij vertellen dat dit alles niet zo motiverend was. Meerdere wegen zullen ongetwijfeld naar Rome leiden, en de komende week vertel ik hoe ik eraan begonnen ben.

Waarover schrijf je een thesis?
Afhankelijk van de faculteit en vooral het aantal studiepunten zullen veel verschillen liggen bij de masterproeven. Bij ons was het zo dat we een eigen onderwerp konden indienen of vijf keuzes uit een  vooropgestelde lijst konden aanduiden.
Een eigen onderwerp leek me vanaf het begin erg boeiend maar ook nog moeilijker dan eentje uit de keuzelijst. Wanneer je uit die lijst kiest is er immers al "iets" voor handen en word je meteen gekoppeld aan een specialist ter zake. In de lijsten van vorige academiejaren zag ik telkens heel wat onderwerpen opduiken die me enorm boeiden en zo koos ik snel om dit jaar zelf in de lijst te gaan ploeteren.

Ik wou proberen zo goed mogelijk te kiezen. Technologie is iets wat me boeit en waar ik toch een en ander van afweet. Daarnaast ben ik heilig overtuigd dat technologie nog belangrijker zal worden in ons onderwijs waardoor ik het toekomstperspectief ook best rooskleurig inzie. In de keuzelijst vind je telkens het onderwerp, een korte omschrijving, bepaalde voorwaarden (moet je nog een bepaald vak extra volgen...?) en de gegevens van de promotor. Ik maakte een lijstje met ongeveer 12 onderwerpen en verstuurde aan iedere promotor een mailtje: wie ik was (werkstudente die op anderhalf uur van Leuven woont!), waarom wou ik het onderwerp, hoe zag ik het onderzoek ... Ik kon meteen vijf onderwerpen uit mijn lijst verwijderen omdat het als werkstudent niet haalbaar leek. Dus advies één: neem voor het aanduiden van je (definitieve) keuzes naar de personen met wie je zal moeten samenwerken om verrassingen te vermijden.

Tijdens de loting heb ik enorm veel geluk gehad, ik kreeg mijn favoriete keuze toegewezen: een concreet onderwerp, omtrent technologie, met toekomstperspectief én met een promotor die ook nog even in KULAK gevestigd is. En zo kon ik van start gaan...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …

Een thesis in fasen van een zwangerschap en een bevalling

één
Ongeveer negen maand duurt het academiejaar, de tijd waarin je geacht wordt een thesis te schrijven. Die periode lijkt op zich erg lang, maar voor je het weet nader je de 40 weken. Je kan vroeger indienen dan de deadline maar op zich blijkt het eerder een tot-de laatste-dag-opdracht te worden. Voor wie het niet lukt in die 40 weken is er nog steeds de optie om overtijd te gaan en in augustus in te dienen. 
twee Het begin is erg spannend: een onderwerp kiezen, onderzoek opstarten, literatuur doorworstelen. Al die nieuwe dingen, fantastisch! Naarmate de tijd vordert wordt het echter lastiger en lastiger. Iedere seconde dwarrelen er gedachten in je hoofd, je blijft denken: nog zoveel maanden, nog zoveel weken, nog zoveel dagen. En nog zoveel te doen. De vermoeidheid steekt de kop op en niet weten wanneer alles precies eruit zal komen en op papier zal staan maakt het alleen maar spannender. Je blijft doorgaan, je weet dat het niet kan blijven duren en je hoopt dat het goed komt.
drie Ho…

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…