Doorgaan naar hoofdcontent

En nu?

Halloween, het kan niet 'spookier' zijn op dit moment. Ik was prima mee met alles tot een vies beest mij vorige week overmeesterde. Gevolg: drie dagen met hoge koorts uitgeteld in de zetel/bed. Ik zag mijn geplande fun-weekend al in het water vallen en werd nog gefrustreerder dan ik al was. Mijn thesisbespreking moest ik afzeggen, 39 graden in mijn lijf waren er net iets teveel. Het verbeterwerk dat ik dinsdag wou doen bleef netjes liggen. De zoon werd ook ziek, we konden met tweeën lijden en alles liep in de soep.

En nu? Nu doe ik aan "damage-control". Mijn verjaardag gisteren gebruikte ik om snel wat kleine dingen in orde te brengen, afspraken opnieuw in te plannen en toch een ritje naar Leuven te doen voor een debat, om maar niets extra's meer te missen. Gelukkig ben ik (samen met een dozijn pijnstillers) naar PlannerCon kunnen gaan en had ik de time of my life! Ik leef wel op appelsap en zachte voeding aangezien de keel nog steeds niet ok is, maar het komt goed.

Deze dingen horen er bij; iedereen wordt ooit eens ziek en meestal op de meest ongewenste momenten (alsof er ooit een moment zou zijn waarop je denkt 'Hé, nu kan ik eens lekker ziek worden.'). Dat betekent meteen achter de feiten aanlopen, zeker als mama. De was blijft liggen, het huis is minder clean (bacteriën overal!), er wordt minder gekookt, enzoverder. Al een geluk dat er deze week herfstvakantie is. Op die manier heb ik toch wat tijd en ruimte om één en ander in te halen en hopelijk terug een ienie-mienie-beetje voorsprong op te bouwen.

Dit was dus wat ik bedoelde in de vorige posts met plan én hou rekening met onvoorziene zaken. Voor mezelf heb ik gemerkt dat ik misschien nog een tikkeltje beter zal moeten plannen en op geregelde tijdstippen 's avonds ook eens in actie zal moeten schieten. Anderzijds besef ik (nog maar eens) hoe belangrijk het is om een goeie nachtrust te hebben. Die heb je jammergenoeg niet altijd te kiezen (lees: niet-doorslapende-kindjes) maar het schéélt wel als je zelf al niet tot na 24u achter je scherm zit.

Na de herfstvakantie wordt het allemaal nog wat spannender! We werken met een groepje van vijf studenten een onderzoeksproject uit en het praktijkgedeelte van mijn thesis zal gaan gebeuren. Op 13 en 20 november ben ik aanwezig wanneer het onderzoek wordt uitgevoerd, daarna volgt de verwerking van al dat moois. Hoewel ik ernaar uitkijk om dit allemaal te doen - het is immers erg boeiend - durf ik af en toe toch eens tellen hoelang deze madness nog duurt. Je kan niet geloven hoe aanlokkelijk het 'normale' leven lijkt op dit moment. Gewoon werken overdag, 's avonds eens een compleet onnuttige film/serie kijken, het zit er voorlopig niet in. Maar wat ik wel zeker weet: we genieten van alle boeiende momenten en er is nog steeds veel speel-tijd met de kindjes dus mag ik absoluut niet klagen! Ik ben nog iedere dag dankbaar dat ik de kans héb om dit te doen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …

Bloed, zweet of tranen? Wat heeft het studeren nu gekost?

Er zijn mensen die het maar niet kunnen laten om naar onze drie nakomelingetjes te kijken en mij te vertellen "hoeveel ze later wel zullen kosten". Dat het erg moeilijk is om enig idee te hebben over wat verder studeren kost. Diezelfde mensen vergeten dat ik eerst en vooral ooit zelf fulltime student was en ten tweede dat ik de laatste jaren zélf mijn opleiding betaalde. Als dikbetaalde (ironie!) ambtenaar met eerdere diploma's heb je geen recht op opleidingscheques, extra ondersteuning, tegemoetkoming.... Dus als je me vraagt wat de laatste jaren letterlijk gekost hebben: véél geld! Ik betaalde volledig inschrijvingsgeld (kassa, kassa); treinbiljetten om naar Leuven af te reizen, parkeergeld voor die avonden waarop ik er enkel met de auto kon geraken, boeken, cursussen, rekentoestellen, programma's... Het kostenplaatje was lager dan een kotstudent (uiteraard), maar geregeld 'moest' ik ook op hotel. Als je om 9u 's morgens of om 8u 's morgens een mond…