Doorgaan naar hoofdcontent

Nog meer bevindingen als werkstudent

Er zijn zo van die dagen en van die momenten... Hierbij een tweede lijstjes met "amai-dat-had-ik-niet-verwacht" of "whoopsie-dat-deed-ik-dus-ook-weer".

> Aankomen op je mondeling examen van een vak, bij een prof die je nog nooit of te nimmer gezien hebt. Sommige colleges worden opgenomen en bekijk je van thuis uit als werkstudent. Meestal is de klank erg duidelijk maar zit/staat de prof nogal ver. Voor het desbetreffende examen was er eerst voorbereidingstijd. Ik had er een ça-va-gevoel bij, tot ik binnenkwam. Die prof deed me zo fel aan iemand anders denken dat ik volledig mijn kluts kwijt was.

> Denken "vanavond doe ik dit en dat nog" en dan uiteindelijk vier uur vastzitten op de trein. Iedere openbaar-vervoer-gebruiker herkent het wel, denk ik. Vertragingen, afschaffingen, stakingen... Geregeld wanneer ik naar Leuven trok (vanuit het verre Roeselare), kreeg ik te maken met allerhande 'probleempjes'. Eén keer heb ik toch serieus gevloekt toen ik op geen enkele manier tijdig thuis kon geraken én geen koffie/boekske/goed humeur bij me had.

> De aula niet vinden, daar ben ik ook kampioen in gebleken. Geregeld konden mensen mij zien lopen met de smartphone die luidkeels opperde: "SLA LINKSAF", om mij vijf minuten later terug te zien passeren met de mededeling: "SLA RECHTSAF". Euh, tja, vrouwen en oriëntatie? Of gewoon een slechte gps... (Waarschijnlijk ligt het toch gewoon aan mij.)

> Plots word je de trouwste koffieklant ooit, zowel bij de Nespresso als de Starbucks. Ik geef toe, ik was al een fervent koffiedrinker, maar door terug te studeren werd ik pas écht een koffiefanaat. Een bakje troost, een kopje I-work-a-latté, een ik-heb-keelpijn-maar-blijf-bezig-frappuchino, een ik-mag-niet-in-slaap-vallen-in-mijn-espresso'tootje, voor elke situatie, een koffietje.









Reacties

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …

Bloed, zweet of tranen? Wat heeft het studeren nu gekost?

Er zijn mensen die het maar niet kunnen laten om naar onze drie nakomelingetjes te kijken en mij te vertellen "hoeveel ze later wel zullen kosten". Dat het erg moeilijk is om enig idee te hebben over wat verder studeren kost. Diezelfde mensen vergeten dat ik eerst en vooral ooit zelf fulltime student was en ten tweede dat ik de laatste jaren zélf mijn opleiding betaalde. Als dikbetaalde (ironie!) ambtenaar met eerdere diploma's heb je geen recht op opleidingscheques, extra ondersteuning, tegemoetkoming.... Dus als je me vraagt wat de laatste jaren letterlijk gekost hebben: véél geld! Ik betaalde volledig inschrijvingsgeld (kassa, kassa); treinbiljetten om naar Leuven af te reizen, parkeergeld voor die avonden waarop ik er enkel met de auto kon geraken, boeken, cursussen, rekentoestellen, programma's... Het kostenplaatje was lager dan een kotstudent (uiteraard), maar geregeld 'moest' ik ook op hotel. Als je om 9u 's morgens of om 8u 's morgens een mond…