Doorgaan naar hoofdcontent

Onverwacht

Aan het einde van de week probeer ik altijd te overlopen wat er de komende week op het programma staat. Ik weet graag wat ik al met zekerheid kan verwachten en waar ik zelf tijd heb om activiteiten (lessen voorbereiden, examens opstellen, thesiswerk, groepswerk voorbereiden, punten ingeven, mails beantwoorden...) uit te voeren.


Eén heel groot nadeel: soms vaak gebeuren er onverwachte dingen. Maandagnamiddag zou ik een drietal uur kunnen werken aan mijn thesis. Bleek even dat de hele weg ondergesneeuwd was waardoor ik pas om 15u thuis geraakte. Gevolg: tegen de tijd dat ik mijn lunch verorberd had was het bijna tijd om aan het avondeten te beginnen...
Toen de sneeuw ook dinsdag niet opgelost geraakte, besloot ik voor mezelf wat te schuiven in de agenda (leve de flexibiliteit!) en de stagebezoeken op een andere dag in te plannen. Maar zoiets is niet plezant, zeker niet als je bepaalde deadlines hebt. Gelukkig ben ik nog net zo flexibel dat ik me daar gewoon over kan zetten en opnieuw kan plannen.

Nog van die onverwachte dingen? De afgelopen weken hadden wij hier zieke kindjes, zelf een vuile microbe te pakken, een bloedvergiftiging, een trein die een stuk te laat was and so on. Het leven zoals het is, vol kleine (en grote) frustraties... Je zal het nooit anders zien dan dat je een hyperproductieve dag plande en die helemaal in het water valt.


Daarnaast had ik het eerder er al over: soms zie je een zee van tijd voor je waardoor 'procrastination' (uitstelgedrag) om de hoek loert. Ondanks mijn ik-pleit-week-per-week-te-werken, heb ik nu toch een eindplanning opgesteld voor de thesis. Het eerste semester zit er bijna op (WTF!) en vanaf nu wil ik het liefst een versnelling hoger gaan. Januari is de maand bij uitstek komend jaar want dan hoef ik zelf eens géén examens af te leggen en is er dus wel ruimte om ferm door te werken. 
Met behulp van het schema hierboven hoop ik meer inzicht te krijgen in mijn goede en minder goede momenten, hopende op weinig ongewenste tussendoortjes. 


Soms geraak ik moeilijk terug in gang na enkele dagen < zorgen voor > hoewel er dan natuurlijk net een pak meer werk ligt te wachten. Op zo'n momenten durf ik al eens buitenshuis de werksfeer gaan zoeken. Deze ochtend ging ik voor het eerst naar de nieuwe koffiebar (nowme) in Roeselare. Met een verse koffie, een gevulde werktas en een table-for-one werkte ik twee uur aan een stuk in een flink tempo. (Examens opgesteld en opgelost: check!) Nog werkplekaanraders: de Lunch Garden (sommige tafels hebben zelfs een eigen stopcontact!), de bibliotheek (binnenkopper), de universiteitsbib (eveneens logisch), de Hema cafetaria (alhoewel je wel immuun moet zijn voor huilende baby's en peuters), ... Andere tips zijn steeds meer dan welkom! 

Nog anderhalve week alles proberen te verwerken (data-analyse thesis, niet van de poes!), nog één blok lesgeven (lang leve de deeltijdse job op dit moment!), punten ingeven (voorafgaand: verbeterwerk) en alles zoveel mogelijk afronden. En dan ga ik de boekentas/werktas/studeertas/... heel ver weg verstoppen voor twee weken vakantie. De eerste in zeven jaar. Unbelievable. En al weet ik nu al dat ik in de kerstvakantie ongetwijfeld toch wat aan die thesis zal willen werken; dit jaar ga ik extra genieten van kerst en nieuw! 


Voor wie zich afvroeg wat je allemaal kon doen met washi is dit misschien nog een idee... We 'pimpten' dit weekend onze lightbox en probeerden de kerstsfeer nog meer in huis te halen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …

Bloed, zweet of tranen? Wat heeft het studeren nu gekost?

Er zijn mensen die het maar niet kunnen laten om naar onze drie nakomelingetjes te kijken en mij te vertellen "hoeveel ze later wel zullen kosten". Dat het erg moeilijk is om enig idee te hebben over wat verder studeren kost. Diezelfde mensen vergeten dat ik eerst en vooral ooit zelf fulltime student was en ten tweede dat ik de laatste jaren zélf mijn opleiding betaalde. Als dikbetaalde (ironie!) ambtenaar met eerdere diploma's heb je geen recht op opleidingscheques, extra ondersteuning, tegemoetkoming.... Dus als je me vraagt wat de laatste jaren letterlijk gekost hebben: véél geld! Ik betaalde volledig inschrijvingsgeld (kassa, kassa); treinbiljetten om naar Leuven af te reizen, parkeergeld voor die avonden waarop ik er enkel met de auto kon geraken, boeken, cursussen, rekentoestellen, programma's... Het kostenplaatje was lager dan een kotstudent (uiteraard), maar geregeld 'moest' ik ook op hotel. Als je om 9u 's morgens of om 8u 's morgens een mond…