Doorgaan naar hoofdcontent

Life goes on...

Wanneer je veel boeiende dingen tegelijkertijd doet, heb je het gevoel dat de tijd voorbijvliegt. Het mooiste compliment dat een leerkracht kan krijgen is de opmerking: "Is het al tijd?". Dan weet je dat iedereen in de 'flow' zat en dat je iets goed gedaan hebt. Of dat het op zijn minst boeiend was.

Meestal aan het begin van het jaar heb ik -zoals velen vermoed ik- moeite om het correcte jaartal te noteren op documenten. Je bent nog volledig in het automatisme van vorig jaar. Dit jaar is het echter anders voor mij, ik begon in december zelfs al 2018 op te schrijven. Omdat ik sinds 2015 al uitkeek naar 2018.

2018 zou het jaar worden waarin alles mogelijk zou zijn. Het jaar waarin we officieel geen baby's meer zouden hebben, en dus ook minder slapeloze nachten. Het jaar waarin het mogelijk zou zijn om af te studeren en eindelijk de zware studieboeken aan de kant te kunnen schuiven. Het jaar waarin we TIEN jaar getrouwd zouden zijn, tijd voor een feestje...

Het is nog steeds het jaar waarin we geen baby meer hebben (hoeray!), de slapeloze nachten zijn grotendeels voorbij (hoeray x2!). Het is nog steeds het jaar waarin ik kan afstuderen (twee kansen zelfs nog!). Het is nog steeds het jaar waarin ik kan afscheid nemen van de dikke ordners gevuld met wetenschappelijke artikels. Het is nog altijd het jaar waarin we tien jaar getrouwd zijn...

Dan heb je zolang uitgekeken naar HET JAAR, dan sta je plots versteld dat het leven niet stilgestaan heeft. Het ging niet over enkele doelen bereiken en dan verdergaan, alles is al verdergegaan. Wanneer je 's morgens aan de keukentafel zit, zie je niet langer twee kleine kleuters en een baby maar al twee heuse lagere schoolkinderen met een eigen visie, een eigen gedacht en een kleuter (die ook een serieuze visie én een eigen gedacht heeft). Wanneer je rond je kijkt op je werk, ben je niet langer de snotneus maar al één van de vertrouwde gezichten. Wanneer je je jongste op de speelplaats naar de peuters brengt, is het niet meer zoals de eerste keer, toen je nog de jongste mama was. Terwijl we zo druk bezig waren, is de tijd gewoon verdergegaan.

Tien jaar. Het lijkt alsof het gisteren was dat wij voorzichtig begonnen af te tellen naar ons trouwfeest... Wat een tien jaar waren het; gezinsuitbreidingen, (ver)bouwen, verhuizen, werken, studeren, ... Er zaten zeer zware momenten tussen (en alles komt neer op SLAAPTEKORT en gezondheid), maar wat hebben we plezier gemaakt! Wat hebben we genoten, wat hebben we geluk gehad. En hoewel het toch wel verschieten is, dat we nu al 2018 zijn, we zullen er opnieuw een spetterend jaar proberen van te maken!

Meer nog; 2018 belooft nog spectaculairder te worden dan ik ooit kon vermoeden. Er zijn eind 2017 zoveel mooie kansen voorbij gekomen, ik heb zoveel nieuwe mensen leren kennen die één voor één bewonderenswaardige dingen doen. 2018 wordt het jaar van niet-meer-wachten, met de wind mee en soms er tegenin, kansen grijpen, DOEN, ERVAREN, en vooral GENIETEN (en waarschijnlijk ook nog een beetje van hard werken enzo...).

Laat je dromen niet wachten, ze kunnen zomaar vergeten worden... 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Een thesis in fasen van een zwangerschap en een bevalling

één
Ongeveer negen maand duurt het academiejaar, de tijd waarin je geacht wordt een thesis te schrijven. Die periode lijkt op zich erg lang, maar voor je het weet nader je de 40 weken. Je kan vroeger indienen dan de deadline maar op zich blijkt het eerder een tot-de laatste-dag-opdracht te worden. Voor wie het niet lukt in die 40 weken is er nog steeds de optie om overtijd te gaan en in augustus in te dienen. 
twee Het begin is erg spannend: een onderwerp kiezen, onderzoek opstarten, literatuur doorworstelen. Al die nieuwe dingen, fantastisch! Naarmate de tijd vordert wordt het echter lastiger en lastiger. Iedere seconde dwarrelen er gedachten in je hoofd, je blijft denken: nog zoveel maanden, nog zoveel weken, nog zoveel dagen. En nog zoveel te doen. De vermoeidheid steekt de kop op en niet weten wanneer alles precies eruit zal komen en op papier zal staan maakt het alleen maar spannender. Je blijft doorgaan, je weet dat het niet kan blijven duren en je hoopt dat het goed komt.
drie Ho…

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …