Doorgaan naar hoofdcontent

"Thesissen"; maak er een werkwoord van (of een vloekwoord)


Zo zo, 2018, ge zijt er ook al eventjes bij...
Instagram staat vol met "new beginnings', nieuwe lay-outs van nieuwe planners, bullet journals, fitnessplaatjes, goede gezonde voeding and so on. Ik smul uiteraard mee van al die fijne plaatjes...

Maar, ik heb dit jaar maar één ding wat IK hoop te volbrengen: "thesissen". Januari wordt dé maand van de thesis. Of dat zou toch moeten. Gisteren ben ik vlammend gestart en vandaag ben ik aan een ietwat rustiger doch serious tempo verdergegaan. Lifegoals en zo van die dingen. 
Het is frappant hoeveel ik al te horen kreeg: "Ge gaat content zijn zeker, als ge der vanaf zijn.". Ik ga er niet om liegen, "thesissen" wordt af en toe uitgesproken als een vloek(werk)woord. Ik zal uiteraard effectief content zijn als "het gedaan is", maar tegelijkertijd vind ik het ook wel boeiend! En ik ben er zeker van, als het er ooit op zit (en dat gebeurt hopelijk nog in 2018), zal ik het af en toe toch eens missen... Maar hé, de weg is nog lang (ook al lijkt hij fel in te korten).

Mijn frustraties en angstzweet tot nu toe...
* Ik dacht "Als ik alles in mijn hoofd heb; mijn mindmap als houvast en mijn data in Excel, dan komt het wel in orde.". Dat alles zal wel helpen maar verdorie, ik heb toch al gezucht! Het typen gaat precies vlotter in gedachten dan in het echt. (Of toch wanneer de inhoud van belang is.)

* Leuk als je onderwerp al vaak onderzocht werd, dan is er namelijk veel materiaal beschikbaar. Nog leuker wanneer je ook net een onderdeel helpt onderzoeken dat nergens in de literatuur op die manier besproken werd. Maar ook hier weer: zweten en zwoegen. Zo van door het bos de bomen even niet zien en uiteindelijk maar een bijl nemen en beginnen hakken.

* Als Excel-expert (al moet ik waarschijnlijk het woordje 'former' erbij zetten) niet meer lijken te weten hoe eenvoudige formules werken. Overtuigd zijn dat het aan het programma ligt, niet aan jou omdat je steeds dezelfde fout maakt... 

* Hoewel je al verschillende papers in het Engels schreef, woorden zoals "opposite" en "failure" niet meer kunnen vertalen. Euhm, black-out-alert! (Thank god for Google Translate; die dan afkomt met vreemde begrippen à la "problem solvation solution", euheu). 

* Eindelijk alles in Word-gezet hebben(uit dat lieve Excel-file'ke) om dan te zien dat je toch één klein foutje maakte en gewoon kon herbeginnen. Beter om het foutje te zien dan gewoon door te gaan? Sure, maar plezant is het niet. 

* Afsprakenstress: ondanks alles; het angstzweet breekt nog steeds uit wanneer je denkt aan de afspraak met de promotor en de co-promotoren. Dat deze mensen je alleen maar op-en-top-steunen én helpen, dat helpt helemaal niets. "WAT ALS HET NIET LUKT!?". 

In deze onzekerheid is er één zekerheid: mijn wereld zal de komende maanden geregeld op zijn kop staan, om hopelijk tegen de zomer terug juist te kantelen! Wish me luck... (en vooral de mensen rondom mij)


Reacties

  1. Zo herkenbaar. Maar we komen er wel en staan daar in juli samen om ons diploma in ontvangst te nemen! Groetjes Annelies

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We gaan dat gewoon DOEN hé Annelies! Het is zo fijn om niet alleen te zijn...

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …

Bloed, zweet of tranen? Wat heeft het studeren nu gekost?

Er zijn mensen die het maar niet kunnen laten om naar onze drie nakomelingetjes te kijken en mij te vertellen "hoeveel ze later wel zullen kosten". Dat het erg moeilijk is om enig idee te hebben over wat verder studeren kost. Diezelfde mensen vergeten dat ik eerst en vooral ooit zelf fulltime student was en ten tweede dat ik de laatste jaren zélf mijn opleiding betaalde. Als dikbetaalde (ironie!) ambtenaar met eerdere diploma's heb je geen recht op opleidingscheques, extra ondersteuning, tegemoetkoming.... Dus als je me vraagt wat de laatste jaren letterlijk gekost hebben: véél geld! Ik betaalde volledig inschrijvingsgeld (kassa, kassa); treinbiljetten om naar Leuven af te reizen, parkeergeld voor die avonden waarop ik er enkel met de auto kon geraken, boeken, cursussen, rekentoestellen, programma's... Het kostenplaatje was lager dan een kotstudent (uiteraard), maar geregeld 'moest' ik ook op hotel. Als je om 9u 's morgens of om 8u 's morgens een mond…