Doorgaan naar hoofdcontent

Bye bye februari

Aan het begin van het academiejaar maakte ik een aftelkalender voor de komende maanden. Tijdens deze maanden zou ik heel hard werken om aan de eindmeet te raken. Een opleiding is geen sprint maar een marathon: vanaf het begin tot het einde moet je volhouden en doorbijten. Intussen begint onze muur nogal ferm leger te worden; vijf maand zijn al weg! Unbelievable...

Februari mag dan wel de kortste maand zijn, voor mij betekende het kickstarten aan het tweede semester. Ik kreeg mijn punten, ik startte mijn laatste vak, mijn masterproef kreeg weer wat meer vorm, ik maakte nieuwe lijstjes met 'de laatste loodjes' (ge moogt gerust lood zeggen).
Voor de derde week op rij zit ik op wacht in Leuven voor het woensdagnamiddagvak. Voor de derde keer op rij betekent dit bij het zien van andere kindjes directement heimwee naar onze knutselnamiddagen op woensdag. Anderzijds betekent dit ook wat me-time voor de les en weten dat doorduwen ervoor kan zorgen dat dit niet meer hoeft. Dus ik weet nog niet waar op de fuck-it-list ik dit zal plaatsen...

Gisterenavond zaten we nog te praten over hoe het af en toe begint te wegen. Maandag was ik 3/4 van de dag 'out'; spierpijn, buikpijn, ... Ik had een vermoeden tot griep maar na het maken van een haalbare planning voor de komende dagen, namen alle klachten af. Stress dus waarschijnlijk. Be-la-che-lijke stress. Ik wil uiteraard het diploma behalen en ja, ik word nerveus wanneer ik aan de masterproef-deadline denk, maar langs de andere kant hangt er niet echt veel van af. Ik ben op het punt gekomen dat ik het gewoon wil hébben om terug rust te krijgen in mijn hoofd. Zolang dat papierke niet in mijn handjes zit, zal dat hoofd nooit stoppen met draaien.

Ik herinner me niet dat ik tijdens de bachelors ooit zo nerveus was, hoewel er toen veel meer aan vast hing. Ik studeerde af op 1 februari terwijl we zouden trouwen op 5 juli én we in april in ons verbouwde huis zouden intrekken. En toch, ik was rustig, chill, relax. Of misschien is het net zoals bevallen; je onthoudt alleen de positieve dingen en vergeet al de rest... Nu ik erover nadenk, bij de academische bachelorproef heb ik ook serieus gezweet. Tegen het einde aan kon ik iedere seconde een traantje laten en begon ik iedere zin letterlijk met: "Ik wéét dat ik moe ben, maar ik kàn nu gewoon niet stoppen.". Ik stopte niet en tegen het einde was ik zelfs nog zwanger ook, hoe een lichaam sterker is dan je denkt!

Dus met goede moed blijf ik doorbijten en hoop ik tegen september alleen maar überpositieve dingen te zeggen over verder studeren als werkstudent en verhaaltjes te schrijven over wat een leuke tijd dat toch was. (En voor degene die het zich afvragen: no more babies please!)

Note: het is zeker niet allemaal kommer en kwel. Ik heb de afgelopen semesters al heel veel plezante nieuwe mensen leren kennen, de inhoud van de opleiding is oprécht boeiend en de uitdaging is iets wat me wel motiveert. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Plannen op papier

Op vraag deel ik enkele plannenpagina's die ikzelf gebruik. Je kan ze in PDF downloaden, wie liever een (aanpasbare) Word-versie heeft mag mij een mailtje sturen!

Veel plezier ermee!

De gezinsplanner
Dit weekoverzicht is gemaakt voor vijf gezinsleden. Ieder gezinslid heeft één rij voor de hele week. In de cel links plaats je de naam van de persoon in kwestie en vul je de kalender aan. Ideaal om aan de muur te hangen zodat iedereen kan zien wanneer hij waar verwacht wordt.
De maandplanner Persoonlijk gebruik ik deze om in drukke maanden een overzicht te krijgen over het geheel. Daarnaast durf ik hem ook gebruiken als blokkalender om aan te duiden wanneer ik welk vak studeer en wanneer ik examen heb. Als leerkracht gebruik ik hem om testen en taken in te plannen. 

Weekoverzicht met weekmenu Mijn favoriet. Ik hou van een weekoverzicht waarbij alles naast elkaar staat én ook een volwaardig vakje op zaterdag én zondag hebt.. Ik heb deze lay-out in mijn mini-happy planner en ben er zeer t…

Overstap van hogeschool naar universiteit - bloopers

"Die universiteitsstudentjes, die hebben nogal een leven hé! Die moeten bijna nooit naar de les, die moeten (bijna) geen stage doen, ze krijgen veel minder opdrachten..."

We keken er nogal op neer in de hogeschool. Wij waren degene die het echte werk deden! Wij deden ervaring op tijdens stages én moesten studeren én moesten zorgen dat alle taken op tijd ingediend waren... Die 'van den unief', dat waren verwende gastjes die af en toe eens een boek moesten openslaan.

Ik durfde dit in mijn hoofd al wat in twijfel trekken maar telkens ik een uurrooster van de universiteit zag dacht ik toch: "Amai, zo weinig les, wat doen die hele dagen?". Wat een onterechte rotopmerking. Laat ons zeggen dat ik het pas begon te snappen na een volledig jaar colleges volgen. Het tempo waarop je (Engelstalige, Franstalige...) teksten moet doornemen!

Geen voorgekauwde cursus in de meeste gevallen. Het duurde ongeveer anderhalf jaar eer ik door had dat er meestal geen 'waarheid&#…