Doorgaan naar hoofdcontent

Start, laatste semester ooit?

Het is zover, vandaag start voor mij officieel het tweede semester. Officieel want intussen heb ik de afgelopen weken niet stilgezeten. (Alsof ik dat trouwens ooit doe, ha!) Maar vandaag start mijn laatste vak van de master; het wordt ongetwijfeld een boeiend avontuur. Ik voorspel veel gezucht en gepuch, geregeld geklaag en gezaag, soms slapeloze nachten maar hopelijk vooral opluchting in juli!

De thesis krijgt stilaan wat meer vorm (het werd tijd), ik moet eerlijk zeggen; die hele master, PFIEW. Ik had het toch ietwat evidenter verwacht, zelfs al was dat niet erg realistisch. Had ik alles op voorhand geweten, ik weet geeneens of ik ermee verder had gedaan. Anderzijds vallen veel puzzelstukjes - eindelijk - op hun plaats, zie ik het nut in van vakken uit de bachelor en kan ik ook meer en meer relateren aan het échte werkveld. Vooral dat laatste vind ik erg belangrijk omdat al die studiejaren toch minimum een béétje nut mogen hebben.

Voor mijn laatste vak wordt verwacht dat er weer een groepswerk vervuld wordt. Een fameus ding deze keer, de planning staat (over?)vol met presentaties, besprekingen, meetings... Het grote voordeel is wel dat dit vak mijn absolute liefde-op-het-eerste-gezicht-vak is. Designs, technologie, i love it! Of die liefde wederzijds zal zijn, dat blijft nog de vraag natuurlijk...

Het is echt niet evident om alle ballen in de lucht te houden. Ik had gisteren zelfs geen goesting om te gaan slapen, wetende dat vandaag al die ballen terug omhoog gaan. En geef toe, valentijnsdag - al doen we daar eigenlijk niet aan mee - is toch geen schoone dag om te starten hé? Maar wie echt geïnteresseerd is in de opleiding raad ik het toch aan (eventueel op eigen tempo), je kan maar bijleren, boeiend is het wél!

En voor wie curieus was naar de punten van januari; voor het vak van januari behaalde ik een 16/20. Hoezee!

Reacties

  1. Veel succes!! Het einde is sowieso in zicht.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Doe je eigen ding

Eén van de grootste voordelen aan studeren, lesgeven en een gezin runnen is dat ik me tamelijk goed kan inleven in mijn doelgroep afstandsonderwijs. Er zijn heel veel situaties waarbij ikzelf onmogelijk een kant-en-klare oplossing kan geven, hun situaties zijn vaak veel moeilijker dan die van mij! Maar toch kan ik af en toe helpen de scherpe randjes eraf te halen...

Na die jaren combineren besef ik maar al te goed hoe eenzaam het soms wordt als werkstudent. De gewone student zit (bijna) iedere dag tussen de medestudenten, je ziet anderen zweten en zwoegen en je hebt begot zelfs live studiegroepen die elkaar helpen (of tegenhouden). Wanneer je lessen online volgt (of gewoon zelf studeert), heb je die sociale omgeving niet, dan moet je puur op jezelf alles zien te vinden en op te lossen. Daarom raad ik iedereen aan om je toch te wagen aan enkele colleges om mensen te leren kennen. Je hoeft geen dikke vriendjes te worden (al hebben we er hier zelfs een vriendin/babysit aan overgehouden!)…

Een thesis in fasen van een zwangerschap en een bevalling

één
Ongeveer negen maand duurt het academiejaar, de tijd waarin je geacht wordt een thesis te schrijven. Die periode lijkt op zich erg lang, maar voor je het weet nader je de 40 weken. Je kan vroeger indienen dan de deadline maar op zich blijkt het eerder een tot-de laatste-dag-opdracht te worden. Voor wie het niet lukt in die 40 weken is er nog steeds de optie om overtijd te gaan en in augustus in te dienen. 
twee Het begin is erg spannend: een onderwerp kiezen, onderzoek opstarten, literatuur doorworstelen. Al die nieuwe dingen, fantastisch! Naarmate de tijd vordert wordt het echter lastiger en lastiger. Iedere seconde dwarrelen er gedachten in je hoofd, je blijft denken: nog zoveel maanden, nog zoveel weken, nog zoveel dagen. En nog zoveel te doen. De vermoeidheid steekt de kop op en niet weten wanneer alles precies eruit zal komen en op papier zal staan maakt het alleen maar spannender. Je blijft doorgaan, je weet dat het niet kan blijven duren en je hoopt dat het goed komt.
drie Ho…

Mijmeren... de beginnende leerkracht

Gisteren besefte ik, tijdens de lange rit van Leuven terug naar West-Vlaanderen, dat dit echt het laatste jaar wordt. De laatste keren in de aula luisteren naar een Prof. De laatste keren teksten doorspitten, kleuren, studeren... Nog één jaar, nog één keer alles geven.

Toen kwam ook het volgende besef: ik sta meer dan 10 jaar in het onderwijs! Je merkt het al... lange autoritten, die zijn niet aan mij besteed. Teveel gemijmer, teveel nostalgische gedachten in mijn hoofd. Al is er natuurlijk niets mis met even te stil staan bij het verleden.

In de tien onderwijsjaren deed ik heel wat ervaring op en ik botste af en toe eens ferm tegen de muur. Zelfs nu, wanneer je zou denken dat ervaring de bovenhand neemt, steven ik soms nog op die muur af. Maar wat vooral gebeurde tijdens de afgelopen 10 jaar, was het ontdekken van de liefde voor de klas. Het gevoel wanneer je uit de klas komt, nadat een les goed gegaan is, dat is onbeschrijfelijk. Af en toe mogen meemaken dat iemand zegt: "Je he…