Doorgaan naar hoofdcontent

Ik wil (nog) verder studeren

Just kidding, ik ben niet van plan om nog verder te studeren, tenzij het echt niet anders kan. Ik kreeg deze week intussen wel enkele keren de vraag op Instagram over hoe je dit het beste aanpakt. Onder het motto "U vraagt, wij draaien", een korte omschrijving van hoe ik het parcours tot nu toe ervaren heb.

1. Kies wijs
Als je beslist zoveel tijd op te offeren voor iets, kies je best een richting die je aanspreekt en waar je écht in geïnteresseerd bent. Het gaat verder dan "ik wil die job uitoefenen". Bestudeer de vollédige opleidingsprofielen, check alle vakken, wanneer moet je aanwezig zijn, waar heb je les...? Soms kan je serieus beteuterd zijn na een maand wanneer je dit niet diepgaand genoeg bekeken hebt. Zo blijkt dat sommige richtingen helemaal niet zo praktijkgericht zijn als ze doen uitschijnen in de folder. Sommige keuzes hebben heel wat (minder boeiende/minder praktijkgerichte/op het eerste oog minder  relevante) vakken die je misschien niet meteen verwacht. Bijvoorbeeld: psychologie en pedagogie zijn twee richtingen waar een flinke brok statistiek in zit, ik dacht dat we vooral gingen leren over de mens, die ferme brok wiskundige achtergrond had ik niet zien aankomen.

2. Verdeel en slaag
Iedereen die aan iets als een opleiding begint wil het liefste zo snel mogelijk en zo goed mogelijk afstuderen. Mocht het zo gemakkelijk zijn, dan zou iedereen een huis vol "papiertjes" hebben. Er zijn mensen die studeren alsof het niets inhoudt en die erdoor fladderen, maar als je een beetje op mij lijkt, is dat niet zo vanzelfsprekend. Als mensen advies vragen, raad ik altijd aan om zo realistisch mogelijk te denken. Beter om het geheel over meer tijd te spreiden en effectief te slagen dan je voor een fulltime studie in te schrijven waar je maar 1/4 tijd voor beschikbaar hebt. Snel snel snel werkt in de meeste gevallen erg demotiverend en eindigt zonder papiertje. Kleine successen daarentegen kunnen erg motiverend werken; slagen voor twee van de twee vakken lijkt misschien gene vetpot maar het doet nog altijd meer deugd dan slagen voor 4 van 8 vakken. En laat het nu net die kleine succesjes zijn die ervoor zorgen dat je kan volhouden.

3. Onderschat en overschat tijd niet
Tel alles mee en doe maar nog even maal twee om een realistisch beeld te krijgen. Ieder vak krijgt een aantal studiepunten die uitdrukken hoeveel tijd je ongeveer aan een vak moet besteden om te slagen. Daarmee is de kous echter niet af. Moet je op bepaalde momenten les volgen? Hou dan ook rekening met de verplaatsingstijd. Heb je groepswerk bij bepaalde vakken? Hou er dan rekening mee dat je ook moet afspreken met je groepsleden. Heb je les tot 15u30 en moet je om 16u aan de schoolpoort staan om je kinderen af te halen? Schat realistisch in wat haalbaar is, vaak duurt een les iets langer, je blijft nog even plakken om te overleggen enzoverder. Realisme, écht realisme leek voor mij zeer belangrijk. (En af en toe kwam die realiteit ook even op mijn hoofd gevallen...)

4. Lees de kleine lettertjes
Soms spreekt men over aanpassingen voor werkstudenten; afstandsonderwijs... In heel wat gevallen zijn er effectief bepaalde maatregelen maar vaak blijken die "maatregelen" heel wat beperkter te zijn dan vooraf verteld wordt. Zo keek ik ooit om toegepaste psychologie te volgen (dat was iets dichter bij de deur dan Leuven), als puntje bij paaltje kwam moest ik daar minstens één dag per week aanwezig zijn. Als werkmens met variabele uren geen sinecure. Voor de stage was er ook geen mogelijkheid om te combineren met werk, er moest drie maand aan één stuk overdag gewerkt worden. Dit is van een heel eind geleden, dus misschien is dit al veranderd maar informeer je goed zodat je niet voor onaangename verrassingen komt te staan.

5. Hoeveel wil je opofferen? 
Voor je aan eender welke studie begint raad ik aan om goed na te denken hoeveel je wil opofferen. Als je vooraf al weet dat je nooit 's avonds wil/kan studeren na het werk omdat je te moe bent, is het misschien geen goed idee om te starten. Als je geen verlof wil opofferen om te werken aan de zoveelste paper of aan je masterproef, begin je misschien beter niet. Wanneer iedereen in juni buiten begint te genieten van de zon, moet jij studeren. Wanneer iedereen volop feest tijdens de eindejaarsfeesten, denk jij aan je examens die er binnenkort aankomen... Voor mij was dit allemaal niet zo vreselijk als het klinkt maar het zijn van die dingen om bij stil te staan. Zo heb ik vaak examens van juni (of januari) uitgesteld naar augustus (meteen tweede zittijd) omdat ik dan meer tijd had als leerkracht. Enerzijds een grote luxe, anderzijds was er de afgelopen jaren ook maar bitter weinig échte vakantie.

Dit zijn de eerste vijf dingen die in me opkomen als mensen me de vraag stellen wat ik aanraad/ervaren heb. Er zijn uiteraard nog veel meer factoren die een (belangrijke) rol spelen. De kern van het verhaal blijft: hoe hard wil je het, hoeveel heb er voor over en hoe realistisch ben je als je alles op een rijtje zet?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Doe je eigen ding

Eén van de grootste voordelen aan studeren, lesgeven en een gezin runnen is dat ik me tamelijk goed kan inleven in mijn doelgroep afstandsonderwijs. Er zijn heel veel situaties waarbij ikzelf onmogelijk een kant-en-klare oplossing kan geven, hun situaties zijn vaak veel moeilijker dan die van mij! Maar toch kan ik af en toe helpen de scherpe randjes eraf te halen...

Na die jaren combineren besef ik maar al te goed hoe eenzaam het soms wordt als werkstudent. De gewone student zit (bijna) iedere dag tussen de medestudenten, je ziet anderen zweten en zwoegen en je hebt begot zelfs live studiegroepen die elkaar helpen (of tegenhouden). Wanneer je lessen online volgt (of gewoon zelf studeert), heb je die sociale omgeving niet, dan moet je puur op jezelf alles zien te vinden en op te lossen. Daarom raad ik iedereen aan om je toch te wagen aan enkele colleges om mensen te leren kennen. Je hoeft geen dikke vriendjes te worden (al hebben we er hier zelfs een vriendin/babysit aan overgehouden!)…

Een thesis in fasen van een zwangerschap en een bevalling

één
Ongeveer negen maand duurt het academiejaar, de tijd waarin je geacht wordt een thesis te schrijven. Die periode lijkt op zich erg lang, maar voor je het weet nader je de 40 weken. Je kan vroeger indienen dan de deadline maar op zich blijkt het eerder een tot-de laatste-dag-opdracht te worden. Voor wie het niet lukt in die 40 weken is er nog steeds de optie om overtijd te gaan en in augustus in te dienen. 
twee Het begin is erg spannend: een onderwerp kiezen, onderzoek opstarten, literatuur doorworstelen. Al die nieuwe dingen, fantastisch! Naarmate de tijd vordert wordt het echter lastiger en lastiger. Iedere seconde dwarrelen er gedachten in je hoofd, je blijft denken: nog zoveel maanden, nog zoveel weken, nog zoveel dagen. En nog zoveel te doen. De vermoeidheid steekt de kop op en niet weten wanneer alles precies eruit zal komen en op papier zal staan maakt het alleen maar spannender. Je blijft doorgaan, je weet dat het niet kan blijven duren en je hoopt dat het goed komt.
drie Ho…

I did it !

't Is echt gebeurd, ik ben afgestudeerd. Mijn laatste mijlpaal qua studeren werd bereikt, on-ge-lo-fe-lijk. Iedereen rondom me weet dat ik de afgelopen maanden dag én nacht gewerkt heb om alles rond te krijgen. Ik was geen mens meer op het einde, maar kijk, het risico dat ik nam was het waard, 't is gelukt. Dat betekent dat ik heel fier, happy en vrolijk zou moeten zijn, maar het dringt nog niet echt door. Nog even wachten op die gekheid dus.

Ik kreeg de afgelopen 30u heel veel de vraag: "En wat ga je nu allemaal doen?". Er zijn veel dingen die ik nog niet weet maar enkele dingen die ik wél al weet of zal doen.

* Neen, ik wil geen directeur worden of een hoger ambt bekleden of een ongelofelijk goed klinkende functie uitoefenen. Neen. Ik wil terug voor 500% voor de klas staan, er is speling voor welke klas dit precies is, maar ik wil mensen helpen om zelf hun opleiding te vervolledigen. Ik wil die persoon zijn die zegt "jij kan dat" en hen erdoor trekken nog…