Doorgaan naar hoofdcontent

Uhum, Uhum

Aan allen die ten alle tijde gesupporterd hebben voor mij, proficiat! Zonder jullie aanmoedigingen, schouderklopjes, mentale ondersteuning... zou het zeker een nog meer hobbelige weg geweest zijn!

Aan allen die niet gesupporterd hebben, ook proficiat! Jullie hadden het ongetwijfeld zelf niet makkelijk met wat je ook aan het doen was. Ik hoop dat het jullie ook gelukt is!

Aan allen die samen met mij in een groepje zaten tijdens één of andere fantastische groepsopdracht, proficiat! We hebben het samen overleefd, met de nodige serieuziteit maar ook met de nodige humor op tijd en stond. 't Was plezant om er eens niet alleen voor te staan!

Aan allen die niet met mij in een groepje zaten, ook proficiat. Jullie hebben ongetwijfeld een plezante avond gemist, maar hopelijk hebben jullie ook af en toe leute gehad.

Aan allen die ooit examen afnamen van mij, proficiat! Sommigen vonden het zo plezant dat ik nog eens mocht terugkeren, waar ik uiteraard begrip voor had. Anderen zagen me liever maar één keer passeren, iets waar ik ook best tevreden mee was.

Aan allen die nooit examen afnamen van mij, ook proficiat! Misschien lukte het niet om jullie vak te volgen vanop afstand, waren er geen weblectures of was het simpelweg niet mijn ding. Ik zou zeggen, misschien in de toekomst, maar ik laat het voor de jeugd. Wie weet komt ooit eentje van mijn heilige drievuldigheid bij jullie langs.

Aan alle NMBS-passagiers die mee met mij geleden hebben onder de vele vertragingen en foute informatie, proficiat. Op de een of andere manier zijn we toch telkens thuisgeraakt, zij het soms na vele avontuurlijke uren.

Aan alle NMBS-passagiers die niet geleden hebben, ook proficiat. De voorgaande zin geldt uiteraard voor niemand, of ge zijt niet met de NMBS geweest.

Aan alle koffie- en theeplekjes in Leuven, proficiat! Jullie godendranken hebben ervoor gezorgd dat ik niet volledig in zombie-modus verdween op de cruciale momenten.

Aan alle cafés en fakbars in Leuven, ook proficiat. Jullie godendranken heb ik niet geproefd, maar er staat wél al een ronde gepland ergens volgend schooljaar. Daarvoor keer ik met plezier nog eens terug naar Leuven.

Aan allen die dit alles gelezen hebben, proficiat! Ge zijt ook in vakantie? ;-)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Doe je eigen ding

Eén van de grootste voordelen aan studeren, lesgeven en een gezin runnen is dat ik me tamelijk goed kan inleven in mijn doelgroep afstandsonderwijs. Er zijn heel veel situaties waarbij ikzelf onmogelijk een kant-en-klare oplossing kan geven, hun situaties zijn vaak veel moeilijker dan die van mij! Maar toch kan ik af en toe helpen de scherpe randjes eraf te halen...

Na die jaren combineren besef ik maar al te goed hoe eenzaam het soms wordt als werkstudent. De gewone student zit (bijna) iedere dag tussen de medestudenten, je ziet anderen zweten en zwoegen en je hebt begot zelfs live studiegroepen die elkaar helpen (of tegenhouden). Wanneer je lessen online volgt (of gewoon zelf studeert), heb je die sociale omgeving niet, dan moet je puur op jezelf alles zien te vinden en op te lossen. Daarom raad ik iedereen aan om je toch te wagen aan enkele colleges om mensen te leren kennen. Je hoeft geen dikke vriendjes te worden (al hebben we er hier zelfs een vriendin/babysit aan overgehouden!)…

Een thesis in fasen van een zwangerschap en een bevalling

één
Ongeveer negen maand duurt het academiejaar, de tijd waarin je geacht wordt een thesis te schrijven. Die periode lijkt op zich erg lang, maar voor je het weet nader je de 40 weken. Je kan vroeger indienen dan de deadline maar op zich blijkt het eerder een tot-de laatste-dag-opdracht te worden. Voor wie het niet lukt in die 40 weken is er nog steeds de optie om overtijd te gaan en in augustus in te dienen. 
twee Het begin is erg spannend: een onderwerp kiezen, onderzoek opstarten, literatuur doorworstelen. Al die nieuwe dingen, fantastisch! Naarmate de tijd vordert wordt het echter lastiger en lastiger. Iedere seconde dwarrelen er gedachten in je hoofd, je blijft denken: nog zoveel maanden, nog zoveel weken, nog zoveel dagen. En nog zoveel te doen. De vermoeidheid steekt de kop op en niet weten wanneer alles precies eruit zal komen en op papier zal staan maakt het alleen maar spannender. Je blijft doorgaan, je weet dat het niet kan blijven duren en je hoopt dat het goed komt.
drie Ho…

I did it !

't Is echt gebeurd, ik ben afgestudeerd. Mijn laatste mijlpaal qua studeren werd bereikt, on-ge-lo-fe-lijk. Iedereen rondom me weet dat ik de afgelopen maanden dag én nacht gewerkt heb om alles rond te krijgen. Ik was geen mens meer op het einde, maar kijk, het risico dat ik nam was het waard, 't is gelukt. Dat betekent dat ik heel fier, happy en vrolijk zou moeten zijn, maar het dringt nog niet echt door. Nog even wachten op die gekheid dus.

Ik kreeg de afgelopen 30u heel veel de vraag: "En wat ga je nu allemaal doen?". Er zijn veel dingen die ik nog niet weet maar enkele dingen die ik wél al weet of zal doen.

* Neen, ik wil geen directeur worden of een hoger ambt bekleden of een ongelofelijk goed klinkende functie uitoefenen. Neen. Ik wil terug voor 500% voor de klas staan, er is speling voor welke klas dit precies is, maar ik wil mensen helpen om zelf hun opleiding te vervolledigen. Ik wil die persoon zijn die zegt "jij kan dat" en hen erdoor trekken nog…