Doorgaan naar hoofdcontent

Uhum, Uhum

Aan allen die ten alle tijde gesupporterd hebben voor mij, proficiat! Zonder jullie aanmoedigingen, schouderklopjes, mentale ondersteuning... zou het zeker een nog meer hobbelige weg geweest zijn!

Aan allen die niet gesupporterd hebben, ook proficiat! Jullie hadden het ongetwijfeld zelf niet makkelijk met wat je ook aan het doen was. Ik hoop dat het jullie ook gelukt is!

Aan allen die samen met mij in een groepje zaten tijdens één of andere fantastische groepsopdracht, proficiat! We hebben het samen overleefd, met de nodige serieuziteit maar ook met de nodige humor op tijd en stond. 't Was plezant om er eens niet alleen voor te staan!

Aan allen die niet met mij in een groepje zaten, ook proficiat. Jullie hebben ongetwijfeld een plezante avond gemist, maar hopelijk hebben jullie ook af en toe leute gehad.

Aan allen die ooit examen afnamen van mij, proficiat! Sommigen vonden het zo plezant dat ik nog eens mocht terugkeren, waar ik uiteraard begrip voor had. Anderen zagen me liever maar één keer passeren, iets waar ik ook best tevreden mee was.

Aan allen die nooit examen afnamen van mij, ook proficiat! Misschien lukte het niet om jullie vak te volgen vanop afstand, waren er geen weblectures of was het simpelweg niet mijn ding. Ik zou zeggen, misschien in de toekomst, maar ik laat het voor de jeugd. Wie weet komt ooit eentje van mijn heilige drievuldigheid bij jullie langs.

Aan alle NMBS-passagiers die mee met mij geleden hebben onder de vele vertragingen en foute informatie, proficiat. Op de een of andere manier zijn we toch telkens thuisgeraakt, zij het soms na vele avontuurlijke uren.

Aan alle NMBS-passagiers die niet geleden hebben, ook proficiat. De voorgaande zin geldt uiteraard voor niemand, of ge zijt niet met de NMBS geweest.

Aan alle koffie- en theeplekjes in Leuven, proficiat! Jullie godendranken hebben ervoor gezorgd dat ik niet volledig in zombie-modus verdween op de cruciale momenten.

Aan alle cafés en fakbars in Leuven, ook proficiat. Jullie godendranken heb ik niet geproefd, maar er staat wél al een ronde gepland ergens volgend schooljaar. Daarvoor keer ik met plezier nog eens terug naar Leuven.

Aan allen die dit alles gelezen hebben, proficiat! Ge zijt ook in vakantie? ;-)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hé, waar haal jij al die leuke planners?

Wie mijn IG-account volgt, ziet geregeld foto's van mijn agenda en/of weekplanner voorbij komen. Ik zal waarschijnlijk (hum) meer planners hebben dan de gemiddelde Vlaming maar zo overdreven is het allemaal niet (dat geloof ik toch graag). Ze zien er meestal heel verschillend uit omdat ik iedere week - als ontspanning - er wat in pruts; stickertje hier, tekeningetje daar, ... Het noodzakelijke (zonder plannen zou mijn wereld zot draaien) en het aangename (samen met de kindjes wat tekenen/stickeren/stempelen/... is zalig!) aan elkaar gekoppeld. Tijdens de week is er niets leuker om op een lange dag een tekeningetje van één van de (b)engels terug te zien.

Daarnaast hou ik ook een planner bij waar ik iedere week enkele kleine foto's in kleef. Ik merkte dat ik minder en minder fotoboeken maak (hell, daar heb ik geen tijd voor!) maar dat ik toch die leuke foto's (en dat zijn er heel wat) niet verloren wil laten gaan. Dus print ik zelf iedere week met de Canon Selphy enkele foto…

Een thesis in fasen van een zwangerschap en een bevalling

één
Ongeveer negen maand duurt het academiejaar, de tijd waarin je geacht wordt een thesis te schrijven. Die periode lijkt op zich erg lang, maar voor je het weet nader je de 40 weken. Je kan vroeger indienen dan de deadline maar op zich blijkt het eerder een tot-de laatste-dag-opdracht te worden. Voor wie het niet lukt in die 40 weken is er nog steeds de optie om overtijd te gaan en in augustus in te dienen. 
twee Het begin is erg spannend: een onderwerp kiezen, onderzoek opstarten, literatuur doorworstelen. Al die nieuwe dingen, fantastisch! Naarmate de tijd vordert wordt het echter lastiger en lastiger. Iedere seconde dwarrelen er gedachten in je hoofd, je blijft denken: nog zoveel maanden, nog zoveel weken, nog zoveel dagen. En nog zoveel te doen. De vermoeidheid steekt de kop op en niet weten wanneer alles precies eruit zal komen en op papier zal staan maakt het alleen maar spannender. Je blijft doorgaan, je weet dat het niet kan blijven duren en je hoopt dat het goed komt.
drie Ho…

Goodbye in vier foto's

Op vijf juli werden de resultaten van Leuven bekendgemaakt, net die dag waren we tien jaar getrouwd. Vorig jaar had ik al gezegd: "Dit vieren we niet, dat wordt misschien de rottigste dag van het hele jaar voor mij!". Ergens in januari stond ik er positiever tegenover, en bereidde ik een klein feestje voor, in't geniep. Gelukkig maar, achteraf gezien, want het werd tweemaal feest!


Genieten van eten was er in academiejaar 2017 - 2018 niet vaak bij, intussen is de knop terug om. Misschien is het tijd om terug te keren naar MissCaesar (mijn voorgaande foodblog), het is zalig om weer eens rustig aan tafel te zitten en een koffie te drinken met smaak. Dat is toch wat anders dan tien schietgebedjes zeggen in de hoop dat de heilige cafeïne zijn werk zal doen om de dag op te peppen.

Once a nerd, always a nerd. Er zijn slechtere manieren om vakantie-avonden door te brengen. De ingrediënten: een kindervrij zwembadjen, een badeendeken en een waterdichte-e-reader. I found heaven en …